Kort antwoord: In een neutrale wodka geeft vanille een zuiver aroma; in een cognac of whisky, al getekend door de vanilline van het hout tijdens de rijping, verlengt ze een al aanwezige toets in plaats van een nieuwe te creëren. In alle drie de gevallen trekt het gespleten, hele vanillestokje, uit het licht.
Vanille combineert goed met alcohol, maar niet op dezelfde manier naargelang de fles waarin u ze steekt. Een neutrale wodka, een in vat gerijpte cognac en een whisky die door eik is gegaan, ontvangen het vanillestokje niet op dezelfde manier: de ene is een blanco canvas, de twee andere dragen al tonen die aan vanille doen denken nog voor u ze aanraakt. Deze pagina vergelijkt deze drie dranken. Voor de methode stap voor stap, zie onze pagina over rum met vanille op smaak, en om een geconcentreerd extract te bereiden, onze pagina om zelf vanille-extract te maken: we herhalen hier geen van beide methodes in detail.
Drie dranken, drie uitgangspunten
Wodka wordt gedistilleerd om zo neutraal mogelijk te zijn qua smaak: weinig of geen eigen aroma, wat alle plaats laat aan wat u toevoegt. Cognac is een wijnbrandewijn die meerdere jaren in eikenvaten rijpt. Whisky is een graanbrandewijn, die ook in houten vaten rijpt. Deze laatste twee vertrekken dus nooit van een neutrale basis: het hout heeft al gesproken voordat de vanille het toneel betreedt.
Waarom cognac en whisky al een beetje naar vanille ruiken
Tijdens de rijping breekt de alcohol langzaam de lignine van het eikenhout af. Deze afbraak maakt meerdere aromatische verbindingen vrij, en een van de eerste die opduikt is vanilline, hetzelfde molecuul dat het vanillestokje zijn hoofdaroma geeft. Daarom draagt een gerijpte cognac of whisky vaak, zonder dat er iets aan is toegevoegd, romige of houtachtige tonen die aan vanille doen denken. Een echt vanillestokje toevoegen aan dit type drank creëert dus geen nieuwe combinatie: het verlengt en versterkt een toets die al in het glas aanwezig is.
Eik geeft niet altijd dezelfde vanille
Het type vat telt ook. Voor whisky is de Amerikaanse witte eik, met fijne nerf en rijk aan tannines, de meest gebruikte houtsoort; de binnenbranding, min of meer intensief naargelang de kuiper, maakt onder meer vanilline vrij. Voor cognac domineren twee Franse eiksoorten: de wintereik uit het Tronçais-woud, met fijne nerf, discreet in tannines maar rijk aan vanilleverbindingen, en de zomereik uit de Limousin, met bredere nerf en meer tannines. Eenzelfde rijpingstijd geeft dus een ander resultaat naargelang het oorspronkelijke vat, al lang voordat het vanillestokje erbij komt.
Wodka, een neutraal canvas
Met wodka is het effect anders: het gespleten vanillestokje geeft een zuiver vanillearoma, zonder concurrentie van het hout. Het principe is niet nieuw: door vanille te laten macereren in alcohol van 85 graden isoleerde de chemicus Théodore Nicolas Gobley in 1858 voor het eerst vanilline. De alcohol lost geleidelijk de aromatische verbindingen van het stokje op, precies zoals bij een zelfgemaakt extract.
Het gebaar, in alle drie de gevallen
Splijt het stokje in de lengte, zonder het in twee te snijden, en schuif het heel in de fles of het flesje, onder het niveau van de vloeistof. Sluit, bewaar uit het licht, en laat trekken. De tijd doet het meeste werk: hoe langer de maceratie duurt, hoe meer het aroma zich met de alcohol vermengt. Voor de details van het gebaar, stokje per stokje, en de te voorziene hoeveelheden, zijn onze twee reeds genoemde pagina's voldoende; het principe blijft hetzelfde, of u vertrekt van wodka, cognac of whisky.
Wat het hout verandert aan de keuze van de drank
Een cognac of whisky die sterk door het hout getekend is, zeer tannisch of zeer rokerig in het geval van een getorveerde whisky, kan de vanille overdekken in plaats van te verwelkomen. Een jonge cognac of een zachtere whisky laat meer ruimte voor het aroma van het stokje. Wodka stelt dit probleem nooit: het is net zijn gebrek aan karakter dat er een veilige basis van maakt voor wie een zuiver resultaat wil.
Een specerij combineren, zonder te overladen
Een heel kaneelstokje combineert met vanille in alle drie de dranken, op voorwaarde dat het discreet blijft: een snufje of één stokje per fles, nooit de poeder, die de vloeistof troebel zou maken. Het principe is hetzelfde als bij rum met smaak: de vanille blijft de hoofdstem, de specerij vergezelt haar zonder haar te overdekken.
Waar deze vanille vandaan komt
Onze familie verbouwt en bereidt deze vanille in de regio SAVA, in het noordoosten van Madagaskar. Wij verzenden ze zelf, zonder tussenpersoon tussen onze grond en uw fles.
Veelgestelde vragen
Waarom ruikt cognac of whisky al een beetje naar vanille?
Tijdens de rijping breekt de alcohol langzaam de lignine van het eikenhout af, wat vanilline vrijmaakt, hetzelfde molecuul dat het vanillestokje zijn hoofdaroma geeft.
Gedraagt vanille zich op dezelfde manier in wodka en in cognac?
Nee: wodka is neutraal en laat het stokje een zuiver aroma geven, terwijl cognac en whisky al vanilletonen draagt dankzij het hout, en een stokje er eerder een al aanwezige toets verlengt.
Hoe laat je een vanillestokje macereren in een drank?
Splijt het stokje in de lengte zonder het in twee te snijden, schuif het heel onder het niveau van de vloeistof, sluit, bewaar uit het licht en laat trekken: hoe langer de maceratie duurt, hoe meer het aroma zich met de alcohol vermengt.
Kun je een specerij combineren met vanille in deze maceraties?
Een heel kaneelstokje combineert met vanille in alle drie de dranken, op voorwaarde dat het discreet blijft: een snufje of één stokje per fles, nooit de poeder, die de vloeistof troebel zou maken.
Ons product om verder te gaan: Bourbon-vanillestokjes van Madagaskar
Alcoholmisbruik is gevaarlijk voor de gezondheid. Met mate consumeren.
Het team van Vanille Désiré
